Van de katholieken komt ongeveer 8 procent naar de kerk. Met carnaval komen er in Brabant dan toevallig meer, omdat er volgens de traditie een carnavalsmis moet zijn.
Iedereen is welkom. Nu valt er iets voor wat vervelend is, en wat ik niet goedpraat, en heel Nederland staat op zijn kop. Ik vind het jammer dat de homobeweging dit zo aanpakt. Blijkbaar weten ze niet wat een hostie echt betekent, anders ga je geen roze hosties uitdelen. Dat ze protesteren is hun recht, maar doe dat op een manier dat de andere kerkganger die elke zondag komen er geen last van heeft. Ik heb niets tegen homo's, laat dat duidelijk zijn. Wat mij wel stoort is dat nu er problemen zijn, er blijkbaar niemand meer deugt die werkzaam is in de kerk. Vorige week las ik dat iemand schrijft dat alle priesters en religieuzen homo's of lesbisch zijn. Er gebeuren ook vele goede dingen in de kerkgemeenschappen, maar daar staan de media blijkbaar niet voor open, want dat scoort niet. Ik voel mij thuis in de katholieke kerk, die uit mensen bestaat en daar gebeuren dingen die in de maatschappij ook gebeuren. Dat het aan het licht komt, prima. Kritiek is makkelijk, maar in de praktijk merk ik (pastoraal actief) dat vele katholieken zelf niet meer weten, wat het geloof inhoudt en wat kerk zijn betekent. Dat de kerk kleiner wordt is voor mij geen bezwaar. Jezus sprak al: 'Je mag mij volgen, het hoeft niet'. Ik hoop dat we wat toleranter worden in deze samenleving, want het ontbreekt aan vertrouwen in elkaar, kijk ook naar de politiek in Nederland.
Wim van Herwijnen Maasdonk
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.



Sorteer reacties











