Nog steeds hoor je vanuit de Kerk beweren dat misbruik in alle lagen van de bevolking voorkomt en dat er geen verband is met het celibaat.
Zou in al die internaten óók zoveel misbruik zijn gepleegd als de paters 's avonds gewoon als getrouwde mannen naar huis hadden kunnen gaan, waar een vrouw op hen wachtte? En hoe kan het dat in deze tijd het aantal nieuwe priesters zo drastisch afneemt? Het priesterschap was volgens de kerk toch een roeping? Roept die God dan nu plotseling minder mensen tot het ambt? Net nu het zo hard nodig lijkt te zijn! En als het priesterschap werkelijk een roeping Gods is, waarom stelt die God dan als voorwaarde dat juist zij, zijn meest trouwe dienaren, zich moeten onthouden van een puur menselijke neiging, die Hij als schepper nota bene aan ieder mens heeft meegegeven, de natuurlijke beleving van seksualiteit? Wat een nare pestkop! Hij zadelt zijn 'werknemers' op met onmogelijke verplichtingen. Zou God echt zó in elkaar zitten? Of heeft de mens met zijn dogmatische reglementen, door hem zelf ingevoerd tijdens concilies, er een potje van gemaakt?
Met als gevolg....misbruik!
Kees van Houten
Boxtel
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Niet beschikbaar!


Sorteer reacties











