Onno Hoes foto Cees Zorn/GPD
Het Brabants provinciebestuur heeft besloten bezwaren van een tweetal
milieuorganisaties in de prullenmand te gooien. De bezwaren gingen over
recent verleende natuurbeschermingswetvergunningen aan intensieve
veehouderijbedrijven. Als reden geeft het bestuur dat de organisaties niet
uit Brabant komen. Het provinciebestuur zegt een principiële daad te willen
stellen. Een overheid principieel? Dat klinkt verdacht. Wat is hier aan de
hand?
De twee organisaties -stichting Openbare Ruimte te Amsterdam en Mobilisation
for the Environment te Nijmegen- zijn al langere tijd in Nederland actief,
en schrijven regelmatig de overheid aan op hun milieu- en
natuurzorgplichten. En dat is hard nodig, zo blijkt uit de
milieu-jaarverslagen. Het aantal fouten dat de overheid maakt in het
milieubeleid is angstwekkend. Keer op keer fluit de rechter de overheid
terug.
Recent is het provinciebestuur van Noord-Brabant
aangeschreven in een twintigtal verleende Natuurbeschermingswetvergunningen
voor evenveel veehouderijbedrijven. Sinds jaar en dag veroorzaken de
veehouderijbedrijven ernstige schade aan natuurgebieden vanwege mest en
stikstofdeposities. Verleende vergunningen deugen vaak niet. Dit is al
langer bekend en tot op de dag van vandaag slecht aangepakt door overheid,
én bedrijfsorganisaties. Recent hebben de Minister van LNV en
provinciebesturen eindelijk erkend dat de manier van vergunningverlening
fout zit, en herzien moet worden. Daar zijn akelig veel brieven voor nodig
geweest. De vergunningverlening is gestaakt. Maar ondertussen lopen wel nog
de bezwaarprocedures tegen een twintigtal reeds verleende vergunningen. Het
Brabantse provinciebestuur moet nu beslissen hoe ze hierop moet reageren.
In het kleine, volle Nederland moeten we woekeren met onze ruimte, en zijn
natuur en milieu vaak het kind van de rekening. Want natuur en milieu piepen
nauwelijks. Er zijn enkele organisaties die zich traditioneel hiervoor
inzetten, zoals de vereniging Natuurmonumenten of stichting Natuur en
Milieu. Die organisaties werken al vele jaren in het o zo grote kleine
Nederland aan natuur en milieu. Maar ook de stichting Openbare Ruimte te
Amsterdam en MOB te Nijmegen doen dat, met minimale middelen en zonder een
cent subsidie. Zij hebben de moed in te spreken bij de Brabantse overheid!
Maar nu worden ze de straat op geschopt. Omdat ze niet uit Brabant komen.
Wat weinig mensen weten is dat veel politici vaak amper benul hebben van de
eisen waaraan besluiten moeten voldoen. Politici bedenken eerst wat ze
willen bereiken. Maar of dat ook kan, dat laten ze aan de ambtenaren over.
Het resultaat kennen we allemaal. We lezen het elke dag in de krant. Het
onderwijsbeleid kraakt. Het openbaar ministerie maakt wel erg veel fouten.
De belastingdienst heeft de zaken niet op orde.
In het
bestuursrecht is de hoofdregel dat je gelijk krijgt als je dat ook hebt.
Daar zijn procedures voor. Omdat de overheid ook fouten maakt.
Bezwaarprocedures tegen overheidsbesluiten zijn allesbehalve een luxe. En
zijn bovendien nuttig. Dan kunnen gemaakte fouten hersteld worden. Zo werkt
een goede overheid.
Het Brabants provinciebestuur weet dat de
verleende vergunningen niet deugen. Dus de vergunningen waar tegen bezwaar
is gemaakt, moeten eigenlijk van tafel. Het Brabantse provinciebestuur wil
dat niet. En verzinnen daarom een Brabantse regel. De twee
milieuorganisaties hebben wellicht gelijk. Maar omdat ze niet uit Brabant
komen, tellen hun argumenten niet. Argumenten uit Brabant zijn blijkbaar
anders dan argumenten uit Holland of Gelderland.
Hoe zit het dan
met het varkensvoer waarmee de Brabantse varkens worden gevoerd? Komt dat
allemaal uit Brabant? De mest van die varkens? Houdt het provinciebestuur
dat allemaal keurig binnen Brabant? Eet het bestuur enkel Brabantse bananen?
De kleren die de provinciebestuurders dragen, zijn die dan in Brabant
gemaakt? Hun ondergoed, wellicht?
Het wordt steeds duidelijker hoe
het provinciebestuur met het milieu omgaat. Ze willen er gewoon niet aan. En
desnoods wordt daarvoor de wet overtreden. Als er niet zoveel op het spel
zou staan, zou het lachwekkend zijn: het
Brabanders-luisteren-alleen-naar-Brabanders-besluit valt onder de
verantwoordelijkheid van gedeputeerde Hoes, geboren in Leiden.
Valentijn Wösten is jurist en werkt voor de Stichting Openbare Ruimte te
Amsterdam en MOB te Nijmegen
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
