31 jan 2008, 02:58 - De Nederlander die krap bij kas zit en een nieuwe auto, een plasma-tv of een duur bankstel nodig heeft, stapt voor een lening meestal naar zijn vertrouwde huisbank.
Of naar een van die financiële instellingen die op televisie reclame maken voor goedkoop lenen. Maar waarom niet naar de Tapiola Bank in Finland of de Nova Ljubljanska Banka in Slovenië? Gerenommeerde banken, die veelal een lagere rente berekenen dan banken in Nederland.Hoewel er al jaren één Europese financiële markt is (met dank aan oud-Eurocommissaris Frits Bolkestein), is bankieren over de grens allerminst ingeburgerd. Slechts 1 procent van alle leningen wordt bij een 'vreemde' bank afgesloten. Gebrekkige talenkennis, het ontbreken van persoonlijk contact en de vrees dat de kleine lettertjes in het buitenland iets héél anders betekenen, zijn enkele van de redenen. Er is kortom weinig vertrouwen in buitenlandse geldverstrekkers.
De EU wil dat veranderen door de concurrentie tussen de banken te vergroten en de burgers te laten profiteren van lagere kosten die daarvan het gevolg zijn. Maar dan moeten de voorwaarden van die buitenlandse banken wel glashelder zijn en liefst in alle EU-landen hetzelfde. Dat is de filosofie achter de EU-richtlijn voor het consumentenkrediet, waarover de Europese Commissie en het Europees Parlement het eens zijn geworden.
De klant kan straks via een Europees standaardformulier in één oogopslag zien wat de kosten van een lening zijn. En omdat dat formulier er in alle EU-landen exact hetzelfde uit moet zien en dezelfde informatie moet geven, kan de consument, zelfs als hij de andere talen niet beheerst, aanbiedingen van buitenlandse banken goed vergelijken. En daar valt behoorlijk aan te verdienen.
De rente op persoonlijke leningen (onder 75.000 euro, het gaat dus niet om hypotheken) is in Nederland bij de reguliere bankinstellingen gemiddeld 8,9 procent, maar in Finland, het goedkoopste EU-land, slechts 6,3 procent en in België 7,9 procent. Portugal is met 12,2 procent het duurste land, gevolgd door Griekenland. De wijze waarop de geldverstrekkers de jaarlijkse rente (de zogeheten APR, of Annual Percentage Rate) berekenen, moet overal gelijk zijn, anders heeft vergelijken natuurlijk geen zin. Wie wil profiteren van het milde Finse rentetarief, kan contact leggen via internet. De Finse bank kan op haar beurt in Tiel bij het Bureau Krediet Registratie nagaan of u niet al tot uw nek in de schulden zit. De Europese Commissie heeft afgedwongen dat alle erkende financiële instellingen gebruik kunnen maken van dergelijke bureaus in alle lidstaten.
In de hele EU gaat verder gelden dat een klant na het afsluiten van een lening veertien dagen de tijd heeft om die, zonder opgaaf van reden en zonder kosten, weer ongedaan te maken. Ook het vervroegd aflossen van een lening wordt makkelijker. Banken mogen maximaal 1 procent boete vragen over het vervroegd afgeloste deel. Kleine lettertjes die daar van afwijken, zijn niet rechtsgeldig meer.
Die compensatie voor vervroegd aflossen is nu nog in alle landen anders geregeld, maar straks geldt dus één norm. De banken hebben zich daar hevig tegen verzet, omdat die 1 procent de kosten van het oversluiten of vervroegd beëindigen niet zouden dekken.
Ook in het Europees Parlement is er lang over gesteggeld, het debat over de richtlijn heeft vijf jaar geduurd. Maar uiteindelijk werd de richtlijn toch met een ruime meerderheid aangenomen. Voor Nederland gaat er wat binnenlandse kredieten betreft niet zo veel veranderen. Veel zaken die 'Brussel' wil, zijn hier volgens de Consumentenbond al goed geregeld, mede door het bestaan van de financiële bijsluiter. Maar voor landgenoten die bereid zijn in hun zoektocht naar 'goedkoop geld' ook eens óver de grens te kijken, valt er dankzij de nieuwe richtlijn en de garanties die daarin zijn vastgelegd, zeker winst te behalen.
Overigens hebben de Europese lidstaten twee jaar de tijd gekregen om de nieuwe richtlijn in te voeren.
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
