TG Sonja brengt circusvoorstelling in eigen theaterwagen. foto Marc Bolsius
Tijdens Theaterfestival Boulevard zijn er in de tentjes op de Parade ook vooral afgeronde korte voorstellingen te zien.
Het festival kiest voor kwaliteit in plaats van de kleine grappige gimmicks van weleer. door Joost GoutziersHet begrip 'gemengde sla' krijgt een fysieke en absurde betekenis bij 'Menu Perdu'.
Bestel dit gerecht bij het ietwat rare restaurant op de Parade en wees op je hoede, want de keurige, overijverige obers meppen vol overgave elkaars ruggen blauw.
'Menu Perdu' van het Tilburgse kunstenaarscollectief Iksperiment is een van de opvallendste en een van de leukste voorstellingen in de kleine theatertenten op de Parade. Bij de ingang van de tent is een receptie waar kan worden gereserveerd. Als er een tafel vrij komt, wacht de gasten een driegangenmenu, maar een volle maag levert dat niet op. Op de kaart staan voorgerechten als escargots en Japanse lettersoep, Maar wat de obers opdienen is een melange van poëzie, humor en video-animatie. Over slakken, dat wel, of over haiku's.
Bij 'Menu Perdu' beleeft de gast een aaneenschakeling van absurdistische grapjes met een sausje van uiteenlopende, goed te verteren kunstdisciplines. Zo stap je toch met een voldaan gevoel naar buiten.
Theatermaker Sacha Muller speelt de voorstelling 'Rijk alleen' in een blokhut op het Festivalplein. Absurdisme lijkt 'hot' dit jaar, want ook deze voorstelling toont een bizarre versie van de werkelijkheid. In de blokhut leven twee broers. Pa en ma zijn te zien op foto's, maar lijken ver weg. De twee vullen het alledaagse op eigen, excentrieke wijze in. Ze laten met wijn gevulde glazen zingen, bestellen bij een deurtje van het aanrecht een afhaalmaaltijd en gebruiken datzelfde aanrechtblok als bedstee. De twee doen alles anders dan je zou verwachten, maar het is niet alleen maar grappig. Ze stralen hulpeloosheid en eenzaamheid uit.
In het verleden waren in de tentjes op het Festivalplein vaak gimmicks te zien: even naar binnen en na enkele minuten lachend naar buiten. Dit jaar valt op dat de theatermakers in de tentjes vooral afgeronde voorstellingen van een half uurtje spelen.
"Dat is precies onze bedoeling", zegt festivaldirecteur Geert Overdam. "We hebben locatietheater een impuls gegeven en nu werken we aan meer kwaliteit in de theatertenten. We hebben ook tentjes naar het binnenterrein gehaald."
Op het eerste oog traditioneel, maar uiteindelijk bizar is 'Hooggeëerd publiek' van TG Sonja. De piccolo bij de ingang belooft circus en eenmaal binnen herhaalt de directeur dat nog eens. Maar de acts, zijn een tikkeltje vreemd en de verbitterde directeur begint ruzie te zoeken met zijn publiek.
In 'Rustig aan en snel een beetje' spelen Marjolein Ley en Angelique Dorrestijn twee vrouwen die een weekendje weg zijn in Tirol. De één is hyper, de ander geniet van de bergen. Het publiek ziet de acteurs worstelen. De rollen keren en het leven van personages en spelers lopen door elkaar heen.
En Consorten is een nieuwkomer op de Boulevard. De jonge acteurs en muzikanten combineren cabaret, theater, musical en muziek. Hun verhalend stuk mist spanning en intensiteit, maar de liedteksten zijn verrassend.
De tentjes zijn gehorig en staan dicht op elkaar, waardoor spelers elkaars voorstelling vaak verstoren.
Voor rustzoekers is De Koestercabine een uitkomst. In een kleine, rode kast bieden handen twee minuten totale ontspanning.
Voor wie zich durft over te geven.
© Brabants Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
